Tag Archives: filozofia

Moja definicja Humanizmu

4 Paźdź

humanizm
Czym jest humanizm w moim rozumieniu, jak nie poglądem na świat i filozofią opartą na naturalizmie, który cechuje wyjaśnianie rzeczywistości przyczynami czysto naturalnymi. Bez potrzeby odwoływania się do transcendentalnego opisu świata, cudów, reinkarnacji, bóstw.
Humanistów charakteryzuje pragnienie pojęcia rzeczywistości dzięki meodom naukowym, krytycznemu myśleniu, swobodnemu dochodzeniu do rzetelnej wiedzy, za pomocą logicznego rozumowania, empiryzmu, sceptycznego spojrzenia na twierdzenia, opinie i roszczenia.
Nie uciekając się do wierzeń, religii humanista chce dojść do wytłumaczenia praw etycznych za sprawą rozumu. Dzięki realistycznej etyce bazującej na ludzkim rozumie, solidnej i uczciwej wiedzy, doświadczeniu humaniści są pewni tego, że można stworzyć lepsze społeczeństwo. Społeczeństwo sprawiedliwe i ucziwe, bardziej dojrzałe, demokratyczne, współczujące i ludzkie. Dzięki czemu miejsce, które zamieszkujemy czyli Ziemia była by miejscem bardziej przyjaznym. Humanizm naturalistyczny jest swoistego rodzaju odgrzebaniem człowieka z gruzów irracjonalności.

Stany mistyczne i religia a siła słuszności

20 Wrz

Sceptyczna krytyka zawsze była zwrócone przeciw szukaniu racjonalnego wytłumaczenia istnienia Boga, która jednak nie miała nic wspólnego z bytem doskonałym. Z powodu tego że wyrokowanie o bycie absolutnym zawsze wychodziło poza ramy rozumowego ujęcia problemu sceptyk wstrzymuje się z radykalnym osądem w tej sprawie. Dlatego sceptycyzm zawsze traktuje wierzenia religijne z dystansem.

William James – amerykański filozof, psycholog, psychofizjolog, psycholog religii, prekursor psychologii humanistycznej i fenomenologii swoimi badaniami psychologicznymi wykazał znaczenie wiary z życiu człowieka.

Kiedy człowiek ma do czynienia z najwyżej cenionymi przez siebie siłami doznawanymi podczas obrzędów religijnych i mistycznych ma to na niego wyjątkowy wpływ.
„Całe wasze życie podświadome, wasze pobudki, wierzenia, tęsknoty i przeczucia przygotowały przesłanki, których wagę świadomość wasza odczuwa przy stawianiu wniosku; i coś w was wie na pewno, że wynik tego wszystkiego musi być prawdziwszy od wszystkich, choćby najzręczniejszych wywodzeń logiczno-racjonalistycznych, które mogłyby mu się przeciwstawić.”

Wobec przekonań religijnych żaden logiczny i racjonalny argument nie jest wystarczająco przekonujący. Za sprawą stanom mistycznym i wierze człowiek osiągnał ogromną zdolność do osiągania pewności i przekonania o słuszności swoich przekonań.

Czysty rozum nie jest w stanie więc podołać konfliktowi jaki ma miejsce pomiędzy nauką a religią.

W swojej książce „In the Blood: God, Genes and Destiny” z roku 1996 Steve Jones napisał:
„W czasach gdy trzy i pół miliona Amerykanów twierdzi, że zostali kiedyś porwani przez istoty pozaziemskie, a jeszcze więcej wierzy, że Księga Rodzaju zawiera prawdę dosłowną, istnieje potrzeba racjonalnej analizy tych i podobnych kwestii. W stosunku do nauki, któa stara się ją oferować, fascynacja miesza się z niechęcią: podobny melanż uczuć charakteryzuje także stosunek wielu ludzi do religii. Każda dyscyplina, która stawia sobie za cel objaśnienie świata, nawet w ograniczonym wycinku, budzi nieunikniony sprzeciw u tych, których przekonania kształtują się raczej na podstawie wiary niż dowodów.
Dyskusje między nauką a religią są odwieczne. Trzeba powiedzieć, że zwykle wszczynają je wyznawcy religii (których nauka zajmuje bardziej niż teologia naukowców). Wojnę między nimi najlepiej symbolizuje walka tygrysa z rekinem. Jeden i drugi jest niezwyciężony na swoim własnym terytorium: lecz jeśli zbłądzi do królestwa przeciwnika, zyciężyć musi tamten. Zarówno tygrys jak rekin władają swoim środowiskiem w sposób, który każdemu z nich wydaje się doskonale rozumny. Ocean niewiedzy, która zmusza nas do szukania wyjaśnień ponadnaturalnych, jest mniejszy niż dawniej, lecz nikt nie wie kiedy – jeśli w ogóle – wyschnie całkowicie. Debata między wiarą a sceptycyzmem będzie się więc toczyć jeszcze długo.”